ការធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនពន្លឺ (ប្រហែល ២៩៩,៧៩២ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយវិនាទី) គឺជាក្តីស្រមៃដ៏ធំបំផុតមួយរបស់មនុស្សជាតិក្នុងការរុករកទីអវកាស។ ប៉ុន្តែ បើផ្អែកតាមច្បាប់រូបវិទ្យានាពេលបច្ចុប្បន្ន ជាពិសេសទ្រឹស្តីរ៉េឡាទីវីតេ (Relativity) របស់លោក Albert Einstein ចម្លើយខ្លីគឺ៖ «មនុស្សមិនទាន់អាចធ្វើបានឡើយ»។
ខាងក្រោមនេះគឺជាមូលហេតុសំខាន់ៗ និងការពន្យល់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ៖
១. បញ្ហាម៉ាស និងថាមពល (Mass-Energy Equivalence)
តាមសមីការដ៏ល្បីល្បាញ E = mc2 នៅពេលដែលវត្ថុមួយមានម៉ាស (Mass) ធ្វើចលនាកាន់តែលឿន វានឹងមានថាមពលកាន់តែខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យម៉ាសរបស់វាហាក់ដូចជាកើនឡើងតាមនោះដែរ។
- ដើម្បីឱ្យវត្ថុដែលមានម៉ាស (ដូចជាយានអវកាស ឬមនុស្ស) ធ្វើដំណើរដល់ល្បឿនពន្លឺ គេត្រូវការថាមពល «មិនចេះចប់មិនចេះហើយ» (Infinite Energy)។
- នេះគឺជាចំណុចមិនអាចទៅរួច ព្រោះនៅក្នុងសកលលោកយើងគ្មានប្រភពថាមពលណាដែលធំធេងដល់ថ្នាក់នោះទេ។
២. ពេលវេលានឹងយឺត (Time Dilation)
ទ្រឹស្តីរបស់ Einstein បានបង្ហាញថា កាលណាអ្នកធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនកាន់តែលឿន ពេលវេលានឹងដើរកាន់តែយឺតសម្រាប់រូបអ្នក បើធៀបនឹងអ្នកដែលនៅស្ងៀម។
- ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនជិតល្បឿនពន្លឺ ហើយចេញទៅអវកាសរយៈពេលតែប៉ុន្មានឆ្នាំ ពេលអ្នកត្រឡប់មកផែនដីវិញ មិត្តភក្តិ ឬសាច់ញាតិរបស់អ្នកប្រហែលជាបានស្លាប់បាត់អស់ទៅហើយ (ព្រោះនៅផែនដីបានកន្លងផុតទៅរាប់រយឆ្នាំ)។
៣. គ្រោះថ្នាក់ពីធូលីអវកាស
នៅក្នុងល្បឿនដ៏លឿនសម្បើមបែបនេះ សូម្បីតែគ្រាប់ធូលីតូចបំផុតមួយនៅក្នុងអវកាស ក៏អាចក្លាយជាគ្រាប់បែកដែលមានកម្លាំងបំផ្ទុះមហិមាដែរ។ ការប៉ះទង្គិចណាមួយនឹងធ្វើឱ្យយានអវកាសខ្ទេចខ្ទីភ្លាមៗ ប្រសិនបើគ្មានខែលការពារកម្រិតខ្ពស់។
ចុះតើមានវិធីផ្សេងទៀតទេ?
អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមួយចំនួនកំពុងសិក្សាលើទ្រឹស្តីដែលមិនមែនជាការ «រត់» ឱ្យលឿនជាងពន្លឺ ប៉ុន្តែជាការ «បត់» លំហអាកាសវិញ៖
- Warp Drive (Alcubierre Drive): គឺជាគំនិតនៃការបង្រួមលំហអាកាសនៅខាងមុខយាន និងពង្រីកលំហអាកាសនៅខាងក្រោយយាន។ តាមទ្រឹស្តី យានអវកាសនឹងនៅក្នុង «ពពុះ» មួយដែលធ្វើឱ្យវាទៅដល់គោលដៅលឿនជាងពន្លឺ ដោយមិនចាំបាច់រត់លឿនជាងពន្លឺឡើយ។
- Wormholes (រន្ធដង្កូវ): គឺជាផ្លូវកាត់ក្នុងលំហអាកាសដែលភ្ជាប់ពីចំណុចមួយទៅចំណុចមួយទៀតភ្លាមៗ។
បច្ចុប្បន្ន យើងអាចធ្វើដំណើរបានត្រឹមតែមួយប្រភាគតូចនៃល្បឿនពន្លឺប៉ុណ្ណោះ។ បច្ចេកវិទ្យាមនុស្សជាតិនៅមានកម្រិតឆ្ងាយណាស់ ប៉ុន្តែការសិក្សាអំពីកម្លាំងរុញច្រានដោយប្រើ Photonic Propulsion (ប្រើពន្លឺរុញ) ឬ Nuclear Fusion កំពុងតែត្រូវបានអភិវឌ្ឍ ដែលអាចជួយឱ្យយើងធ្វើដំណើរបានលឿនជាងមុននាពេលអនាគត។
សរុបមក៖ បើតាមច្បាប់រូបវិទ្យាដែលយើងដឹងនៅថ្ងៃនេះ ការធ្វើដំណើរក្នុងល្បឿនពន្លឺសម្រាប់វត្ថុដែលមានម៉ាសគឺ «មិនអាចទៅរួច» ឡើយ។ ប៉ុន្តែវិទ្យាសាស្ត្រតែងតែវិវត្តន៍ អ្វីដែលមិនអាចទៅរួចនៅថ្ងៃនេះ អាចជារឿងធម្មតានៅរាប់រយឆ្នាំខាងមុខ។